Relacja z Dnia duchowości

Majowy Dzień Duchowości, na który zaprosiłyśmy osoby związane z naszym Karmelem, był kolejnym terezjańskim akcentem Wielkiego Jubileuszu Narodzin Naszej świętej Matki, świętowanym przez naszą wspólnotę.
Podczas Eucharystii rozpoczynającej nasz dzień, Ojciec Piotr przedstawił dwie drogi, które w dziedzictwie pozostawiła nam święta Matka, czyli drogę modlitwy i cnoty. Modlitwa według Teresy ma doprowadzić nas do przemieniającego spotkania z Bogiem, a jej dopełnieniem ma stać się droga cnoty, jako swego rodzaju „przełożenie” modlitwy na dobre czyny dnia codziennego.
W konferencji Ojciec Piotr OCD poprowadził nas tropem maryjnym i pomógł odkryć rolę Maryi i świętego Józefa w życiu Naszej Matki i w podjętej Reformie Zakonu.
Dla naszych gości, którzy licznie nawiedzili nasz Karmel, istniała możliwość spowiedzi, uczestnictwa w adoracji Najświętszego Sakramentu i w nabożeństwie majowym. Nie zabrakło także czasu na swobodną rozmowę przy kawie i pączku.
Dziękujemy Ojcu Piotrowi OCD za ten czas, który okazał się dla nas kolejnym impulsem, by stawać się na wzór świętej Naszej Matki, osobami na wskroś maryjnymi. Cieszy nas pozostawienie bogatych treści, do których za pewne nie raz będziemy powracać.

SAM_7335

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off

500-lecie Narodzin św. Teresy od Jezusa

Dokładnie 28 marca obchodzimy   500-letnią rocznicę  urodzin świętej  Teresy od Jezusa.

Zapraszamy wszystkich tego dnia do naszej kaplicy na uroczystą    Eucharystię, którą będzie sprawował  o. Robert Marciniak, karmelita bosy o godz. 9.00.

 

Hasło jubileuszowe „Dla Ciebie, Panie, się narodziłam” zostało zaczerpnięte z wiersza Teresy od Jezusa, którego pierwsze wersety brzmią następująco:

„Twoją jestem na zawsze, od Ciebie życie wzięłam, / Powiedz mi więc, o Boże, co chcesz, abym czyniła?”

Ten wiersz jest wyrazem życia, przyjmowanego jako dar miłości Boga i przeżywanego jako ofiara dla Boga. Takim było życie św. Teresy od Jezusa. Ona doświadczyła prawd wiary: w Chrystusie byt ludzki, stworzony przez Boga na Jego obraz, jest odkupiony. Przez Niego każda osoba jest wezwana i oczekiwana. Z Nim jesteśmy prowadzeni do zbawienia. Na Jego podobieństwo życie człowieka jest realizowane w posłuszeństwie planowi Boga Ojca.

Bez wątpienie, to duchowe doświadczenie Matki Teresy od Jezusa nie jest ograniczone do jej drogi osobistej, która tylko jej przypadła w udziale. Otrzymawszy od Boga wzniosłe dobra, przelała na papier to, co zaszło w jej wnętrzu, tworząc serię pouczających pism, które przeszły do historii literatury powszechnej. Święta chciała „pociągnąć” swoich czytelników i czytelniczki, zaprosić do kroczenia indywidualną dla każdego drogą uzdrowienia, wolności, doskonałości i poświęcenia.

Sprawy, w które ona nas wprowadza, są nam bliskie i już obecne w nas – potrzeba tylko to sobie uświadomić. Jednak do tego nie wystarczy zwykła ciekawość lub nawet posłuszeństwo. Obchody jubileuszowe zatem to zaproszenie dla nas, aby głęboko spotkać się z Teresą.

 

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off

Jubileusz s. M. Karmeli od Ducha Świętego

4 lutego 2015 roku minęło 25 lat od złożenia Pierwszej Profesji Zakonnej, przez naszą siostrę  Marię Karmelę od Ducha Świętego. Cała nasza wspólnota wraz z  Jej najbliższą rodziną, włączyła się w dziękczynienie Bogu w Trójcy Jedynemu, za dar życia  i powołania karmelitańskiego Jubilatki. Eucharystię Jubiluszową sprawowali Nasz Ojciec Delegat  Piotr Neuman  OCD oraz  ksiądz Kazimierz  Dawcewicz.

Oprócz wymiaru duchowego Jubileusz miał także dla nas wymiar wspólnotowy, gdy zgromadzone wokół siostry Karmeli słuchałyśmy wspomnień powołaniowych i uczestniczyłyśmy w  modlitewnym misterium, opowiadającym o życiu pierwszych chrześcijan.  Życzymy Siostrze, by ten Jubileuszowy czas owocował jak ziarno pszeniczne, które wrzucone w glebę, przynosi plon obfity dla dobra całego Kościoła.

 

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off

Wspomnienia naszej Siostry Krystyny od Krzyża

 

Wiele osób, które słuchały moich wspo­mnień – kiedy cofając się myślami opisuję pamiętane obrazy, dziecięce lata, dotyk matki i słowa ojca, kolejną wiosnę strze­ającą zielenią, zapach bzów i maciejki, później wojnę i cierpienie, w końcu lata sieroce, kiedy zabrakło przy mnie mamy i taty, ale był ze mną przecież sam Bóg, czas tułaczki – pyta mnie: „Dlaczego taka jestem?”. Zastanawiasz się, o co tak naprawdę pytają? Może nie tyle o mnie i o moje życie, co ciekawi ich to, że pamiętam i przede wszystkim mówię o rzeczach dobrych, o cudownych chwilach, choć w swej pełni wcale nie pięknych… Ale tak je widzę. Przekonasz się, czytając moje wspomnienia. Bo cóż mogę poradzić na to, że one są piękne, nawet z tych lat, które były przecież tragiczne.
Naturalnie, pamiętam też momenty trudne i smutne, ale chyba to część mojego usposobienia, że raczej zapada mi w pamięć to, co bliskie jest naturze Bożej, a więc to, co jest piękne, dobre, wewnętrznie ciepłe. To robi na mnie większe wrażenie niż to, co złe i brzydkie.
Miałam 14 lat, kiedy znalazłam się w Iranie. Dokładnie pamiętam ten moment, jakby refleksję zesłaną mi z nieba, której wtedy pochodzenia nie znałam i zapewne znać nie mogłam, tę myśl zrodzoną gdzieś w sercu, że po co, po co się tego trzymać – tych smutnych wspomnień. Mam jeszcze całe życie przed sobą. Po co zatruwać je roz­­goryczeniem i użalać się nad sobą. To wszystko już minęło.
Dziś wiem, że Pan Bóg pozwolił na to wszystko. Wiem, że od urodzenia każde wydarzenie, mające miejsce w moim życiu, wiodło mnie ku bramom karmelu. Ku mojemu szczęściu. Dziś wiem i dlatego chcę opowiedzieć Tobie historię mojego życia.
s. Krystyna od Krzyża OCD

Cena książki 15 zł – do nabycia na furcie klasztoru lub w wydawnictwie Flos Carmeli

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off

Zapraszamy na film

http://www.tvp.pl/religia/programy-katolickie/my-wy-oni/wideo/02022012-1125/6247147

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off

NASZA DROGA KRZYŻOWA

stacja I – Jezus na śmierć skazany

Miłość nie została rozpoznana, Prawda nie została przyjęta. Człowiek ośmielił się wydać potępiający wyrok na Boga, ponieważ Ten nie pasował do jego wyobrażeń, do jego „ułożonego” świata. Jezu Chryste, niesłusznie osądzony, udziel mi mocy i odwagi, bym żyła Twoim Słowem Prawdy, choćby było dla mnie wymagające i sprzeciwiało się logice świata.


stacja II – Jezus bierze krzyż na swoje ramiona

Jezus bierze krzyż i wyrusza w drogę. Ten krzyż składa się z wielu dużych i małych krzyży, naszych krzyży, krzyży wszystkich ludzi aż do końca świata. Z Jezusem możemy mieć udział w zbawianiu, w noszeniu wielu ludzkich krzyży. Z Jezusem możemy mieć udział w zbawianiu, w noszeniu wielu ludzkich krzyży.


stacja III – Jezus po raz pierwszy upada pod krzyżem

„Nie wierzę bogom i nie wierzę wiarom, które potrafią przetańczyć świat nie zaznawszy jego bólów, bez szram, bez blizn, bez oparzeń.” Chrystus, mój Bóg, jest poraniony. Okaleczony i obciążony ponad siły upada pod tym ciężarem; upada pod ciężarem krzyża, który niesłusznie włożono na jego barki. Tylko miłość daje mu siłę by wstać i iść dalej.


stacja IV – spotkanie z Matką

Spotkanie z Matką jest jak jasny promień przebijający się przez gęsty mrok zbliżającej się śmierci. Jest Ona, jest Obecność czuła i delikatna, gotowa podzielić ze mną mój ból, a nawet wziąć go na siebie. Maryjo, naucz mnie trwać wobec cierpienia innych w dyskretnej obecności, kształtuj we mnie serce gotowe do współcierpienia.


stacja V – Szymon z Cyreny pomaga nieść krzyz Jezusowi

Czy Szymon z Cyreny miał świadomość tego, komu pomaga dźwigać krzyż? Dlaczego ja czynię innym dobro? Dlaczego pomagam, troszczę się o innych? Czy może dlatego, że tak wypada, a może czuję się zmuszony lub oczekuję konkretnego dobra w zamian? Jezu, oczyszczaj moje intencje, by każde dobro, jakie czynię było podejmowane ze względu na Ciebie.


stacja VI- św. Weronika ociera twarz Jezusowi

Jezu, razem z Weroniką przyklękam przed Tobą i z miłością ocieram Twoje święte Oblicze, Oblicze zeszpecone i okrwawione. Mimo tego, dla mnie na zawsze pozostaniesz najpiękniejszym z synów ludzkich. Ukryj mnie w Twojej Twarzy Jezu, abym stała się podobna do Ciebie, wyciśnij na mnie swą boską pieczęć, odbicie łagodnych Twych rysów.


stacja VII – Jezus po raz drugi upada pod krzyżem

„Jezu, upadający na kamienistej, jerozolimskiej drodze, chciałabym obrać najpiękniejsza róże z krasy barw i świeżości, by miękkie pod stopy usłać Ci podnóże z tych różanych piękności! Ja takim płatkiem róży być marzę i pragnę iść z Tobą Kalwarii drogami, ścieląc je róży płatkami”. (św. Teresa od Dzieciątka Jezus).


stacja VIII- Jezus pociesza płaczące niewiasty

Jezu, najczulsza Miłości, Ty pomimo własnego cierpienia pocieszałeś płaczące niewiasty, spraw, abyśmy pomagały Ci ocierać łzy innych i abyśmy mogły pocieszać Ciebie w Twoim smutku, nawet wtedy, kiedy jest nam trudno. Napełnij nas swoją miłością, abyśmy mogły być Twoją dobrą dłonią dla tych, którzy potrzebują pocieszenia.


stacja IX -Jezus po raz trzeci upada pod krzyżem

Kolejny upadek Jezusa. On podnosi się i idzie dalej. Nam coraz trudniej to robić, tak szybko się zniechęcamy i rezygnujemy. Ale On może i chce nam pomóc, jeśli tylko otworzymy nasze serca na pokorną ufność.  Ufność jest najpewniejszą droga do świętości.


stacja X- Jezus z szat obnażony

Chrystus pozbawiony wszystkiego, obnażony i wystawiony na widok tłumu, zachowuje swoją godność. Miłość, która jest w Jego sercu jest najpiękniejszą szatą, której nikt go nie może pozbawić. Jezu, spraw, bym ozdobiona szatą Twojej Miłości odkrywała w  sobie godność Bożego dziecka.


stacja XI- Jezus przybity do krzyża

Jezus pozwalając przybić się do krzyża odsłania nam swoja słabość, bezradność, uniżenie, swoją delikatność i wrażliwość. Nie mogąc poruszyć się na krzyżu, nie czyni nic, a zarazem czyni wszystko-miłuje nas do końca.


stacja XII – śmierć Jezusa na krzyżu

Jezu, Twoja śmierć na Krzyżu przyniosła mi życie. Daj mi Swoje ostatnie tchnienie, niech ono uzdolni mnie do poświęcania życia dla braci. Niech moje umieranie wraz z Tobą rodzi życie obfite w sercach ludzkich.


stacja XIII – zdjęcie z krzyża

Martwe Ciało Jezusa bierze w swoje ramiona Maryja, Jego Matka. Milczenie i bolesne oczekiwanie na spełnienie obietnicy Boga. W straszliwym mroku Jej serca zwyciężyła nadzieja…


stacja XIV – złożenie do grobu

Jezus naprawdę umarł. To było martwe ciało. Pogrzeb. Prawdziwy grób. Cisza. Żeby dokładnie wszystko, co człowiecze objąć zbawieniem. To z najgłębszej ciemności wybuchnie Zmartwychwstanie.

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off

Modlitwa do św. Teresy

15 października obchodzimy Uroczystość św. Teresy od Jezusa. To szczególne świętowanie, bo trwa przygotowanie do Jubileuszu 500-lecia jej urodzin. Dla zainteresowanych proponujemy zajrzeć na stronę jubileuszową www.teresa2015.com

Zachęcamy do odmawiania wraz z nami modlitwy jubileuszowej:

MODLITWA DO ŚW. TERESY OD JEZUSA
Święta Matko Tereso od Jezusa!
Ty oddałaś się całkowicie na służbę miłości:
Naucz nas chodzić z determinacją i wiernością
Po drodze modlitwy wewnętrznej
Z uwagą zwróconą na Pana Boga w Trójcy Jedynego
Obecnego zawsze w głębi naszego jestestwa.
Umocnij w nas fundament
Prawdziwej pokory,
Odnowionego oderwania,
Bezwarunkowej miłości braterskiej,
W szkole Maryi, naszej Matki.
Wlej w nas Twoją wrażliwą miłość apostolską do Kościoła.
Niech Jezus będzie naszą radością,
Naszą nadzieją i naszym dynamizmem,
Niewyczerpanym Źródłem
Najgłębszej zażyłości.
Błogosław naszą wielką rodzinę karmelitańską,
Naucz nasz modlić się całym sercem z Tobą:
„Twoją jestem, Panie, dla Ciebie się narodziłam.
Co chcesz czynić ze mną?”. Amen.

Opublikowano Bez kategorii | Comments Off