Duchowość

Powołanie do modlitwy

Powołanie do Karmelu jest wezwaniem do życia w głębokiej osobistej przyjaźni z Jezusem Chrystusem, karmionej przez modlitwę. Poza dwiema godzinami modlitwy myślnej odprawianej w milczeniu, jednej rano i drugiej wieczorem, nasz karmelitański dzień skoncentrowany jest wokół Eucharystii i Liturgii Godzin, poprzez które obejmujemy cały świat, z jego radościami i smutkami, problemami i niepokojami. Mniszka Karmelitanka żyje z Jezusem ukrzyżowanym dla zbawienia świata, ofiarując siebie razem z Nim, uczestnicząc w misterium Jego śmierci i zmartwychwstania i w ten sposób ma swój udział w Jego dziele Odkupienia. „Powołanie Karmelitanek Bosych jest darem Ducha Świętego, przez który są wezwane do <> , w przyjaźni z Chrystusem i w zażyłości z Najświętszą Maryją Panną w życiu, w którym modlitwa i ofiara z siebie splatają się w jedno z wielką miłością do Kościoła… Charyzmat terezjański wymaga, aby modlitwa, konsekracja i całe życie Karmelitanek Bosych było oddane sprawie zbawienia dusz.” (Konstytucje nr 10.)

Święta Teresa od Jezusa – reformatorka Karmelu – pragnęła aby jej córki duchowe w szczególny sposób ofiarowały swoje życie za kapłanów i teologów. „Zgodnie z jej ideałami Karmelitanki Bose prowadzą życie kontemplacyjno-eklezjalne, w harmonii między samotnością i milczeniem a komunią siostrzaną, w rodzinie ukształtowanej na wzór małego <>, którego centrum stanowi miłość Pana, normą życia jest miłość siostrzana wraz z wielkodusznym wyrzeczeniem ewangelicznym.” (Konstytucje nr 11).

Milczenie i samotność

Milczenie i samotność wzmacniają modlitewną atmosferę charakterystyczną dla Karmelu. Klauzura  zapewnia klimat wyciszenia i skupienia. Nasze oddzielenie od świata i za świat jest wyraźnym symbolem radykalnego zaangażowania się w życie modlitwy. Życie spędzane w celi zakonnej, podobnie jak czas rekolekcji i skupienia pozwala Karmelitance wejść głębiej w samotność pustyni.

Wspólnota

Tworzymy rodzinę sióstr wspomagającą się wzajemnie w naszej wędrówceku zjednoczeniu z Bogiem, chętnie używając swoich darów i talentów w służbiewspólnocie. Dwie rekreacje w ciągu dnia, kiedy zbieramy się razem żebyodpocząć i porozmawiać ze sobą, jednoczą nas duchowo w klimacie radości ipomagają zachować równowagę potrzebną w życiu kontemplacyjnym.

Praca

Wszystkie Siostry uczestniczą w zwykłych pracach domowych oraz przy utrzymaniu dużego ogrodu. Podejmujemy też pracę zarobkową szyjąc szaty liturgiczne. „Naśladując Chrystusa, który w Nazarecie pracował własnymi rękami, oraz w duchu posłuszeństwa zaleceniom Reguły, mniszki chętnie poddadzą się powszechnemu prawu pracy, dzieląc los ubogich, zdobywając w trudzie środki konieczne do życia i oddając na służbę sióstr swoją energię i zdolności, świadome, że także przez pracę włączają się w zbawcze dzieło Chrystusa.” (Konstytucje nr 37).

 

 

Animacja życia duchowego

Jesteśmy jednym z dwóch klasztorów kontemplacyjnych w naszej diecezji. Od samego początku tzn. od 1993 roku – nasz Karmel otwarty jest na ludzi szukających miejsca ciszy, modlitwy i duchowego rozeznania. Są przygotowane pokoje gościnne udostępniane na rekolekcje indywidualne i dni skupienia dla osób zakonnych i świeckich. Nie angażujemy się osobiście w animacje tych rekolekcji – zapraszamy jednak do udziału w modlitwie brewiarzowej, Eucharystii i modlitwie myślnej. Udostępniamy też dobrą literaturę duchową.